H αποστολή του Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας

H αποστολή του Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας, αποτελεί πρωτίστως, ένα ταξίδι αυτοπροσδιορισμού, με σκοπό την ανάδειξη του τεράστιου πολιτισμικού αποθέματος του ελληνισμού,  όπως το νήμα που θα συνδέσει την εξωτερική πολιτική της χώρας με τον πυρήνα της ταυτότητάς της.
Μια δημιουργική διαδικασία επαναπροσδιορισμού του ελληνικού πολιτισμού, του εθνικού μας συλλογικού και ίσως του καθενός από εμάς. Μια προσπάθεια που θα θέσει σε μια άλλη βάση την επίτευξη των διπλωματικών πρακτικών, μέσα από μια πιο πνευματική προσέγγιση.
Τώρα μπορούμε να πούμε, ότι ήρθε η ώρα για να προμηθεύσουμε ένα άλλο λογισμικό στην ελληνική  διπλωματία.

Ο πολιτισμός, ως σύνολο υλικών και άϋλων επιτευγμάτων στις κοινωνίες, αποτελεί διαχρονικά την υπεραξία της συλλογικής λειτουργίας των ανθρώπων, είτε δρώντων σαν ομάδες, είτε συνηθέστερα δρώντων ως άτομα που απεικονίζουν τις επιδράσεις που δέχονται δημιουργώντας τεχνικά ή πνευματικά επιτεύγματα.
Αυτός λοιπόν ο πολιτισμός, έτσι όπως τον βάφτισε ο Αδαμάντιος Κοραής πριν τρεις αιώνες, αποτελεί ταυτόχρονα καρπό και εργαλείο, όπως κάθε ανθρώπινο επίτευγμα.
Είτε μέσα από τοπικά χαρακτηριστικά , είτε πιο οριζόντια μέσα από πανανθρώπινα αντίστοιχα, ο πολιτισμός προάγει, ενώνει, ταυτοποιεί, κινητοποιεί, συγκινεί και αναπαράγεται σε μια αέναη πορεία, όπως η ιστορία του ανθρώπου.
Ο πολιτισμός δεν έχει κατ ανάγκην  τοπικό χαρακτήρα.
Και αυτή ακριβώς η ιδιότητά του είναι αυτή που μας φέρνει εδώ σήμερα.
Μπορεί να διαχέεται γεωγραφικά και με άλλα κοινωνικά κριτήρια που του δίνουν ταυτότητα, όπως η φυλή, η εθνικότητα, η θρησκευτική πίστη, η γλώσσα, η μόδα. Ένας πολιτισμός μπορεί να χαθεί, αν αλλοιωθούν σε μεγάλο ποσοστό στοιχεία της πολιτισμικής του ταυτότητας. Παρόλο που οι πολιτισμοί χάνονται ή εξελίσσονται σε νέα πολιτισμικά μορφώματα, κάποιοι αφήνουν πίσω τους πνευματικά επιτεύγματα ως παγκόσμια κληρονομιά όπως για παράδειγμα η Αρχαία Αθήνα ή το Ρωμαϊκό δίκαιο.

Έτσι λοιπόν, ο πολιτισμός μπορεί να αποκτήσει  υπερτοπική δυναμική, να δημιουργήσει όρους συνεργασίας, συνεννόησης και να αντικρούει τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις ευνοώντας τον διάλογο, την ευρύτητα πνεύματος, την αξιοπρέπεια και τον αμοιβαίο σεβασμό.
Και ξέρουμε ήδη πως αυτό συμβαίνει και πάντα συνέβαινε

Στο πλαίσιο αυτό, ο  διαπολιτισμικός διάλογος μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη συγκρούσεων και να προωθήσει τη συμφιλίωση εντός και μεταξύ των χωρών. Ο πολιτισμός μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση παγκόσμιων προκλήσεων και μπορεί επίσης να αποτελέσει εργαλείο για την επίτευξη σημαντικών κοινωνικών και οικονομικών οφελών στις διακρατικές σχέσεις. Ο πολιτισμός σαν εργαλείο άσκησης πολιτικής και σαν μέσο διακίνησης πολιτικών στοχεύσεων, έχει σε πολλές περιπτώσεις παίξει σημαντικό ρόλο.
Ολες οι σημαντικές οικονομικές δυνάμεις έχουν δώσει μεγάλη προτεραιότητα στον πολιτισμό. Αλλά και στην περίοδο του ψυχρού πολέμου, όλες οι πλευρές χρησιμοποίησαν τις τέχνες και το πολιτιστικό τους απόθεμα για την επίτευξη πολιτικών στόχων.
Ετσι λοιπόν, σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης, ήρθε η ώρα να δώσουμε και αυτόν τον ρόλο στην τεράστια προίκα μας σαν εθνος και κοινωνία.
Αν όχι τώρα πότε;

 

Print Friendly, PDF & Email