Γιοβάννα: Οι γελαστές κοπέλες

Όλες αυτές οι γελαστές κοπέλες,
Τι νέες, τι όμορφες και πώς μου μοιάζουν, Θεέ μου!
Τις φωνάζω κι έρχονται.
Με τριγυρίζουν χορευτικά,
Με βοηθούν να σηκωθώ,
Μου φορούν τις παντόφλες και
με βγάζουν στη βεράντα να δω ότι ο ήλιος
ακόμα διαπερνά το πράσινο, το καφέ, το χρυσαφί. Ότι
τα παρασύρει και κυλιέται στην άσφαλτο μαζί τους,
εκεί που οι ρόδες είναι πάντα βιαστικές για το άπιαστο,
το γιατί, το μήπως.
Ύστερα τραβούν τις κλωστές τις μουσικής που
κρέμονται από τα φύλλα και
πλέκουν όλες την ίδια φωνή
– Τι φωνή! –
Την τυλίγουν κουβάρι
Την πετούν και παίζουν τόπι σε πίνακα της αναγέννησης
γύρω από τα αδειανά μου χέρια.
Μετά,
Χορευτικά πάντα,
με οδηγούν στο κρεβάτι πάλι, και
με μια arabesque
ξαναμπαίνουν στις κορνίζες τους,
απ όπου δε σταματάνε να χαμογελούν
στα χρόνια – ταξιδευτές, που
εκτινάσσονται- αστερισμοί,
πίσω από το γυαλί του κόσμου.
Print Friendly, PDF & Email